فولاد ST37 چیست؟
فولاد St37 یک فولاد سازه ای غیر آلیاژی است. این فولادها مهمترین گروه آلیاژهای مهندسی هستند. به علت هزینه نسبتا کم و تولید گسترده آنهاست. همچنین دارا بودن گستره وسیعی از خواص در بین مواد مهندسی در درجه اول اهمیت قرار دارند.
تنش نهایی و تنش تسلیم فولاد ST37
عددی که دهنده میزان تنش نهایی فولاد ST37 است. که یکای آن کیلوگرم بر میلیمتر مربع تعریف میشود. تنش تسلیم فولاد St37 معادل 24۰۰ کیلوگرم بر سانتیمتر مربع بوده. میزان تنش نهایی آن معادل 3700 کیلوگرم بر سانتیمتر مربع میباشد.
فولاد نرمه همان فولادST37 است
فولاد St37 از دسته فولادهای کم کربن است. که با نام فولاد نرمه در بازار شناخته میشود. از آنجایی که درصد کربن پایین است دارای استحکام متوسطی هستند. بیشتر در صنعت ساختمان سازی و انواع مقاطع فولادی همچون تیرآهن، میلگرد، ورق، پروفیل، ناودانی و نبشی هستند. هم چنین از آنجایی که کربن موجود در فولادها باعث سختی بیشتر و خواص جوش پذیری مطلوب تر میشود. سختی فولادSt37 ماکزیمم 120 برینل میباشد. همین مساله موجب شده در صنایع سنگین کمتر از این فولاد استفاده شود. از طرفی میزان کربن کم موجب شده تا خواص شکل پذیری و جوش پذیری آن نسبت به فولادهای رقیب بهبود یابد. این فولاد در مقایسه با فولادهای کم کربن عملیات گرمایی ناپذیر با 06/0تا 1/0درصد کربن دارای استحکام و سختی بیشتر ولی شکل پذیری سرد کمتر هستند. اگرچه استحکام این فولادها را میتوان با آبدهی و باز پخت افزایش داد. اما این فرایند اقتصادی نیست. برای این منظور این فولادها کربوره میشوند و به طور سطحی سخت میشوند.
سخت کاری فولاد ST37
کربن دهی یکی از مهمترین فرآیندهای سخت کاری است. که هدف از آن، بهبود خواص مکانیکی فولاد St37 است. از جمله این خواص میتوان افزایش سختی سطح و بالا رفتن مقاومت در برابر سایش را نام برد. میزان کربن موجود در سطح، طی فرآیندی کربن دهی که پیشتر به آن اشاره شد. بین 8/0 تا 9/0 درصد است. بالا رفتن این میزان از کربن موجب ایجاد بافتی لایهای در سطح فولاد St37 شده. بدین ترتیب باعث کاهش سختی فولاد، برخلاف هدف اصلی کربن دهی، میشود.
عملیات حرارتی فولاد ST37
یکی دیگر از عملیاتهایی که بر روی فولادSt37 انجام میشود. عملیات حرارتی با هدف سخت کاری میباشد. در این روش فولاد St37 را تا رسیدن به دمایی بیشتر از دمای بحرانی حرارت داده. پس از آن برای مدت زمانی تقریبا طولانی آن را در دمایی ثابت حفظ میکنند. در گام بعدی فولاد St37 موجود را با توجه به نوع استفاده از فولاد و یا درصد سختی آن، در محلول آب و روغن و یا آب و نمک قرار میدهند.
استاندارد های فولاد St37
طبق استاندارد آلمانی DIN 17100، فولادSt37 به ST37-2، UST37-2، RSt37-2 و ST37-3 تقسیم میشود. مشخصه جدید طبق استاندارد EN 10025-2 2004 فولاد St37مطابق S235 و مشخصه جدید St37-2 مطابق S235JR (1.0038) میباشد.